بدون ویرایش

7-8 ماه میگذره و من هنوز نفهمیدم قراره اینجا چکار کنم.خاطراتم ، افکار و احساساتم رو بنویسم یا چیزهایی رو  که فکر میکنم ارزش خوندن داره مثل  تجربه های جدید، تراوشات احساسی، ...آخه موضوع اینه که باید یک جایی خودم باشم. ممکنه خوندن  روزمرگیهای من ، آه و ناله های من و تکراریهای من برای کسی جالب نباشه. ولی این زندگی منه. زندگی یک زن خیلی خیلی معمولی. که گاهی اون لابالا..چیزی برای گفتن داره .اما من  دلم میخواد نخوندنیها رو هم بنویسم.
گاهی فکر میکنم چرا باید خصوصی ترینها رو با همه سهیم شد؟ همه ای که بعضی هاشون دوستند، بعضی هاشون رو میشناسیم و بعضی ها فقط عابرهایی هستند که رد میشند.
یا باید یک وبلاگ دیگه رو گذاشت برای همین کار؟ یک وبلاگ بدون خواننده؟ و گاهی اینجا سر زد ؟
اما اینکار وقت گیر و گیج کننده است.. راستی باید چکار کرد؟

نظرات ()