بدون ویرایش

من همین الان باور کردم که که هیچ چیز نیمه کاره نمیمونه.  تا وقتی زندگی توی وجودمون هست، ادامه پیدا میکنیم .تا  وقتی دستهامون رو حائل چشمامون کردیم تا نور خورشید اذیتنمون نکنه و دشت پهناور زیر پامون رو تماشا میکنیم  و درحالی که دلمون از شوق راههای نرفته قنج میزنه بخودمون میگیم"  چه راه درازی در پیشه"... 

  چیزی نیمه کاره نمیمونه حتی اگربرای تموم کردنش قرار باشه هزار بار دیگه بدنیا بیایم، من همین الان  این رو باور کردم، بدون هیچ مقدمه و دلیلی .

نظرات ()