بدون ویرایش

  http://www.innerbonding.com/  اگر اینجا سر بزنید مقالات خیلی جالبی در مورد Relationship ,inner bonding و ...پیدا میکنید.  از مقاله dr. Margaret Paul این نکات برای من جالب بود مینو یسمشون به امید اینکه مثمر ثمر افتد:

مردم بیشتر زمانی تصمیم به جدایی میگیرند که دیگر درمانده و مستاصل شده اند. آنها بخوبی میدانند که سر چه چیزهایی با هم جنگ و دعوا دارند ولی نمیدانند مشکل اصلی کدامست.قطع یک رابطه قبل از آگاهی از مساله اصلی  مخصوصا وقتی قصد آغاز رابطه جدیدی را داریم  اتلاف وقت است . اتلاف وقت است  بدلیل انیکه ما  به همان رفتارهایی که   قبلا جلوی خوشبختمان  را گرفته اند ادامه خواهیم و الگوی قبلی تکرار خواهد شد. مگر آنکه  بخش آسیب دیده ارتباط قبلی را شناسایی و درمان کنیم. 

شاید تعجب کنید بهترین وقت برای جدایی  زمانیست که شاد و راضی  هستید و با خودتان درصلح بسر میبرید.وقتی  آموختید چگونه اسباب شادی و لذت خود را فراهم سازید وقتی با خود در صلح کامل بودید، آنگاه اگر شریک زندگیتان همچنان از نظر عاطفی دور ،عصبانی،غیر متصل،بی محبت باقی ماند و رفتارهای اعتیاد گونه اش را ادامه داد،آنگاه زمانیست  که باید او را ترک کنید.

وقتی هر دوطرف یک رابطه مسئولیت کامل شادی و رضایت خودرا به عهده بگیرند،آنگاه وجودشان مملو از عشقی خواهد شد که میتوانند  باهم تقسیم کنند. تا زمانیکه که هر کدام دچار این توهمند که  قربانی شده ند و طرف مقابل را مسئول همه احساست بد و بدبختی خود میدانند ،مانندیک قربانی  عمل کرده،   سعی میکنند طرف مقابل را  با نمایش درماندگی خود کنترل کنند.

تا زمانیکه متوجه نشد ه اید دارید مثل یک قربانی عمل میکنید،تا وقی رفتارهای کنترل گر خود و را نشناخته اید ،تاوقتی یاد نگرفته اید نیازهای خود را بر آورده کنید و مسئولیت احساسات خود را بعهده بگیرید، جایی برای ترک رابطه نیست.

بیشتر کسانی که روابط ناموفق دارند کسانی هستندکه عکس العملی رفتار میکنندآنها درتمام مدت بجای اینکه از خودشان با عشق نگهداری کنند ، به رفتار کنترل گر شریکشان با رفتارهای کنترلگر خود عکس العمل نشان میدهند.

جایی برای ترک یک رابطه وجود ندار مگر آنکه اول راههای عشق ورزیدن به خود و  شریکتان را بیاموزید(از طریق روشهای inner bonding).

نظرات ()